«چای روضه»؛ بازخوانی حماسه عاشورا در آینه زیست مردم استان چهارمحال و بختیاری است

محمدی در گفت‌و‌گو با روابط عمومی حوزه هنری افزود: رویداد «چای روضه» فراتر از یک نشست ساده، تلاشی است برای بازخوانی پیوند عمیق میان «قیام عاشورا» و «زیست مؤمنانه مردم در دوران جنگ». چهارمین دوره این رویداد با هدف واکاوی این پرسش شکل گرفته است که چگونه الگوی ایستادگی در برابر ظلم و ترجیح حقیقت بر مصلحت، در تاریک‌ترین لحظات جنگ، به محرک اصلی فداکاری، ایثار و امید در قلب مردم تبدیل شد. «چای روضه» می‌کوشد از میان بخارِ استکان‌های ساده، روایت‌های حماسیِ تکاپوی مردم برای حفظ کرامت انسانی را بازخوانی کند؛ روایت‌هایی که در آن، ارزش‌های دینی از ساحت تئوری خارج شده و در رفتار روزمره، در موکب‌ها، در تکایا و در روضه‌های خانگی، به کنش‌های اجتماعی و حماسی بدل شده‌اند.

وی در رابطه با مفهوم کنشگرانه رویداد «چای روضه» ابراز داشت: در کانون توجه این رویداد، مفهوم «ملت امام حسین» قرار دارد؛ مفهومی که در اینجا نه یک شعار سیاسی، بلکه یک زیربنای هویتی و فرهنگی تعریف می‌شود. هدف این است که بررسی شود چگونه یک باور تاریخی و معنوی مشترک، در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز، به همبستگی اجتماعی و حضور مسئولانه مردم منجر شده است. از نگاه «چای روضه»، آنچه در دوران جنگ شاهد بودیم، ترجمه عینی ارزش‌های عاشورایی به رفتار روزمره بود؛ جایی که مردم با آگاهی و انتخاب‌های خود، همان مسیری را طی کردند که یاران امام حسین (ع) در کربلا با انتخاب آگاهانه خود پیمودند: حضور در میدان عمل برای حفظ حق و عزت.

محمدی در پاسخ به این پرسش که آیا می‌توان از دلِ سنت‌های دیرینِ عزاداری، روایتی حماسی استخراج کرد افزود: یکی از لایه‌های اصلی این رویداد، کشف و بازنمایی نمود‌های فرهنگی در بطن آداب و رسوم عزاداری است. «چای روضه» بر این باور است که عزاداری، صرفاً یک عمل سوگواری نیست، بلکه بستری است برای تقویت هویت جمعی و یادآوری ارزش‌های انقلابی. این رویداد می‌کوشد سنت‌های بومی را که در آنها مفاهیم ایستادگی و عدالت‌خواهی ریشه دوانده‌اند، به عنوان ابزاری برای تقویت روحیه مقاومت در جامعه بازشناساند و نشان دهد که چگونه حماسه می‌تواند در دل سوگواری نهفته باشد.

در راستای تحقق این اهداف، رویداد «چای روضه» به دنبال استفاده از ظرفیت‌های نوین هنری برای بازنمایی این مفاهیم است.

رویداد «چای روضه» با هدف توانمندسازی نویسندگان و هنرمندان، در پی آن است تا باور‌های تاریخی را به کنش‌های اجتماعی و هنری تبدیل کند. این رویداد، فراخوانی است برای تبدیل «یاد» به «روایت» و تبدیل «سنت» به «حماسه»، تا همواره میان شکوه عاشورا و ایستادگی مردم، پیوندی ناگسستنی و زنده باقی بماند.