اخبار چهارمحال و بختیاری

از سوی واحد هنرهای تصویری حوزه هنری

فراخوان حمایت از تولید آثار فیلم اولی‌ها منتشر شد

فراخوان حمایت از تولید آثار فیلم اولی‌ها از سوی واحد هنرهای تصویری حوزه هنری چهارمحال و بختیاری منتشر شد.

«آوار زندگی»

خطوط موازی بین ابروهایش جا خوش کرد. مشت بسته ی خود را دوباره باز کرد . خورده شیشه ها هنوز در دستش مانده بودند...

داستان کوتاه، زهرا محمدی برای غزه

یک عروسک

تولدِ ایلیا بود. باید برای او میگرفتمش. ارمیا ولی از قبل سپرده بود که از این عروسک خرسی ها دوست دارد. دقیقا همین رنگش. یادم مانده بود که او هم می خواهد. اما از این مدل عروسک، همین یکی را داشت. مجبور شدم عروسک متفاوت دیگری، برای یکی شان که امیدوار بودم کوتاه بیاید بردارم.

انتخاب نهایی 13 اثر از کارگاه خلق اثر غزه

13 اثر از هنرمندان طراح پوستر و تصویر ساز استان با موضوع غزه، جهت برپایی نمایشگاه انتخاب شد.

برگزیدگان رویداد روایت نویسی «چای روضه» و «فلسطین» معرفی شدند

همزمان با نشست خانه روایت بام ایران حوزه هنری منتخبین رویداد روایت نویسی «چای روضه» و «فلسطین» معرفی شدند.

اولین جشنواره آوای مدد جویان در چهارمحال و بختیاری

اولین جشنواره آوای مدد جویان در چهارمحال و بختیاری به همت اداره کل زندان های استان و همکاری حوزه هنری چهارمحال و بختیاری 15 تا 18 آبان در استان برگزار می شود.

داستان کوتاه: نرجس تاج الدینی

آوار تنهایی

چند کوچه بیشتر نمانده است، درد دل تنگی ۲ ساله اش حالا علاج پیدا کرده و کمتر از یک ساعت دیگر درمان می شود. صدای انفجار گوشش را کر می کند و ناخواسته روی زمین می خوابد. صدای جیغ و داد در دود خانه های خراب شده گم می شود.

داستان کوتاه سروناز عباس زاده برای غزه

نور صدا دوربین،

عروسک ها بازی می کنند. قشنگ. مثل خنده های مامان با رقص انگشتهای تو به نشانه پیروزی ات. فیلم نامه تمام می شود. من می مانم و سکانسی که هیچ وقت نمی‌خواهد با ‌من راه بیاید. بحران این جاست که عروسک ها می گویند من اورشلیم نمی شوم.

پیام تسلیت ریاست حوزه هنری در پی درگذشت شاعر پیشکسوت استاد مرید محمدی

احسان قائدی رئیس حوزه هنری چهارمحال و بختیاری در پیامی درگذشت شاعر انقلابی و پیشکسوت استاد مرید محمدی را به خانواده محترم آن مرحوم و جامعه هنری و ادبی استان و کشور تسلیت گفت.

داستان کوتاه زهرا علیدوستی

چرا حرف نمی‌زنی!؟

چرا این‌جوری شدی؟ مثل مجسمه‌ها! نه می‌خندی، نه گریه می‌کنی، نه این زخم‌های روی ساق پا و بازویم را ناز می‌کنی! حتی روی پیشانی‌ام که شکسته، چسب نمی‌زنی! زل زده‌ای به من و فقط گوش می‌کنی، هرچه می‌پرسم جوابم را نمی‌دهی! به چه ماتت برده؟